hans knot

Leden
  • Aantal bijdragen

    364
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

Waardering in de gemeenschap

48 Excellent

Over hans knot

  • Rang
    Gevorderd lid
  1. Herb Alpert and his Tijuana Brass – Mexican Shuffle. Een nummer dat al vaker wordt genoemd in de discografielijst maar waar aan kan worden toegevoegd dat het nummer op Radio 355 werd gebruikt en wel om een promospot in te spreken voor zijn Mark Sloane. Eerdere vermeldingen: Herb Alpert - Mexican Shuffle. Werd gebruikt voor het inzingen van een jingle voor "Ook Goeiemorgen" op Radio Veronica en werd tevens gebruikt in de demo die Radio London liet maken om zich aan de adverteerders voor te stellen. Hetzelfde nummer werd in 1978 ook op Radio Mi Amigo gebruikt door Marc Jacobs en Dick Verheul als een filler. Eerder, in 1967, werd het oveigens ook al ingezet voor promotiespots voor Caroline Cash Casino. Eind juli 1967 werd het werd gebruikt als de basis voor een promotiespot op Radio Scotland voor "a clan bal," ook wel "Big night out" genoemd. Het werd die keer gehouden voor de luisteraars in Glasgow en omgeving. In de promospot waren verder fragmenten te horen van artiesten die er optraden. Zie ook: Searchers - "Take Me For What I'm Worth" en Searchers - "Don't Throw Your Love Away."
  2. Mr. Lee Grant – Thanks to you. Bogdan Kominowski is zijn originele naam maar als artiest gaat hij door het leven als Mr. Lee Grant. Zijn tweede nummer 1 hit uit 1967 werd door Radio Hauraki gebruikt om alle Nieuw Zeelandse artiesten die Radio Hauraki aandacht had kunnen geven te bedanken voor het maken van hun muziek zodat de politiek van het station, zoveel mogelijk nationaal product te kunnen draaien, kon worden gerealiseerd.
  3. Diana Ross – Home. Home is een nummer uit de in 1975 voor het eerst opgevoerde musical op Broadway, getiteld ‘The Wiz’. Het werd geschreven door Charlie Smalla. In 1978 kwam er een filmversie van The Wiz uit waarin ondermeer een rol voor Diana Ross die ook het nummer ‘Home’ zong. Het uitro van het nummer werd door Ronald van der Meyden gebruikt als tune voor zijn programma ‘Meidenwerk’ op Radio Monique in de tweede helft van de jaren tachtig.
  4. Herbie Mann – Spinball. Kijkend in de lijst met programmanamen kwamen we het programma ‘Sport in het kort’, een uurtje in de programmering van Radio Mi Amigo Internationaal en in de presentatie van Jan van de Meer, niet eerder tegen. Als tune gebruikte hij het nummer Spinball van Herbie Mann. Het is afkomstig van de LP London Underground uit 1973. de complete lijst kan worden gevonden op www.soundscapes,info klik op zeezenderdiscografie
  5. Deodato – Havana strut. Het was in maart 1977 dat Stan Haag weer eens zijn droge vorm van humor toonde door afscheid te nemen op het einde van zijn ‘Stan Haag Vandaag’ op Radio Mi Amigo door dit te doen mede namens de bond van noodlijdende technici en discjokeys. Hij deed dit met op de achtergrond het nummer Havana strut, afkomstig van de LP Whirlwinds van Deodato uit 1974.
  6. Het Soundscapes zeezender discografieteam bestaande uit Henk, Martin en Hans, komt practisch elke dag met een aanvulling op de gigantische zeezenderdiscografie die terug te vinden in op www.soundscapes.info Het project is ooit in 1994 begonnen toen, ter gelegenheid van de tentoonstelling 'Nederlandstalige zeezenders' een boekje met tunes en fillers werd uitgegeven. Duizenden verwijzingen zijn inmiddels gevonden en voor de komende jaren is er nog materiaal genoeg om te bewerken oms ons terug te brengen naar de tijd van 'Yesterday'. De meest vreemde spots, die jarenlang op herkenning lagen te wachten op de archiefplanken van Soundscapes, worden door voornoemd team ontleed. Zie hier een voorbeeld van de vrijwel dagelijkse vondsten. Manfred Mann – Sack O’woe. Op de dag dat deze aanvulling werd gevonden, 19 maart 2017, was het precies een halve eeuw geleden dat de spot voor The King George Competition, ingesproken door Kenny Everett, voor het eerst werd gedraaid op Radio London. Te winnen was een champagne diner met een Radio London deejay. Everett gebruikte het nummer Sack O’woe voor de productie van de spot; een nummer afkomstig van de eerste LP van Manfred Mann uit 1964 dat als titel ‘The Five Faces Manfred Mann’ meekreeg.
  7. Op 1 januari 1968 verwachtte de regering in Nederland tot invoering van legale radio-reclame over te kunnen gaan. Maar een definitief besluit was op 1 juli, een half jaar voor de eventuele startdatum, nog niet genomen. De kranten berichtten daar destijds volop over. Men vreesde dat het overleg over de vorm waarin via de drie Hilversumse netten mocht worden geadverteerd, voor de zoveelste keer zou stagneren. Tot op dat moment leken de standpunten van het bedrijfsleven en de omroepen moeilijk te verzoenen, maar begin juli 1967 waren de gesprekken weer op gang gekomen en volgens insiders dwongen de groeiende financiële moeilijkheden bij de radio de omroepen tot een wat soepeler onderhandelingstactiek. De verwachtingen waren halverwege het jaar 1967 dan ook hooggespannen want overeenstemming zat er op betrekkelijk korte termijn in. In een van de teruggevonden berichten in de GPD kranten werd gesteld dat niet iedereen de eventuele goede afloop van deze moeizame affaire zou toejuichen. Met name Radio Veronica, toen jarenlang lachende derde, zou dan het lachen vergaan. Zo schreef men ondermeer: ‘Want één ding staat als een paal boven het Noordzeewater: zodra Hilversum met reclame begint, zal de met popmuziek gekruide stroom advertenties, die Radio Veronica al meer dan zeven jaar dagelijks over ons land uitstort, door de regering (als zij het parlement meekrijgt, wat wel waarschijnlijk mag worden geacht) worden afgedamd.’ De Nederlandse regering was volgens de journalist verplicht zich aan internationale afspraken te houden en dus diende men op te treden tegen de ‘piratenzenders’. Men liet ondermeer een vertegenwoordiger van de Vereniging van Erkende Advertentiebureaus aan het woord. De heer J. Woerlee was een duidelijke mening toebedeeld: “Zo lang Veronica in de lucht zit, krijg je geen adverteerder op Hilversum 1, 2 of 3". Vervolgens stelde de journalist dat de invoering van de radio-reclame dan ook vergezeld zou gaan van een aantal regeringsvoorstellen (wijzigingen van de telegraaf- en telefoonwet, ratificatie van de conventie van Straatsburg), die kort gezegd hierop zouden neerkomen dat elke vorm van medewerking op de vaste wal aan ‘piratenzenders’ strafbaar zou worden gesteld. Wat was de reactie destijds van de zijde van de directie van Veronica op dit en vele soortgelijke berichten in de kranten? “Maatregelen tegen Veronica? Ach", begon de heer H. Verweij, “dat heeft al zo vaak in de kranten gestaan, ik moet het eerst nog zien gebeuren". Even terug naar de begeleidende tekst van de GPD publicatie: ‘Hij blijkt echter niet zo best geïnformeerd, heeft alleen de koppen gelezen. Tijdens het gesprek groeit zijn bezorgdheid dan ook zienderogen. Een verbod aan Nederlanders om het schip Veronica te provianderen?’ Hendrik Verweij: “Tja, de proviandering wordt dan wel moeilijker en ook een stuk duurder, maar dat zal ons niet stoppen, — een verbod om in Nederland muziekbandjes voor zeezenders te maken? Ha, dat is moeilijk te controleren". — Een verbod om reclame-opdrachten aan piratenzenders te geven? “Dat is... . maar.... als ze de adverteerders gaan grijpen, ja, dat zou ons nekken. Maar dat is toch wel erg ingrijpend. Kan dat dan zo maar? Wat blijft er op die manier over van de vrijheid van de mens?" Bij de GPD was men er van overtuigd dat in januari 1968 er een einde zou komen aan de uitzendingen van Radio Veronica: ‘De heer Verweij zou het maar een triest iets vinden, zo’n van overheidswege geforceerde sluiting van Radio Veronica. “Niet alleen commercieel (de jaarlijkse omzet loopt in de miljoenen) maar ook emotioneel zou het ons wel wat doen, want wat hebben we er niet voor geknokt". Het zou nog tot eind augustus 1974 duren dat er daadwerkelijk een einde zou komen aan de voor velen populaire uitzendingen van Radio Veronica. Radioreclame via de Hilversumse radionetten werd, het zei op zeer beperkte schaal, op 1 maart 1968 ingevoerd. Wel bevond de Britse zeezendervloot zich al midden in de storm. Half augustus 1967 werd de Britse wet tegen de radiostations die vanuit internationale wateren hun programma’s verzorgden van kracht. Rond die tijd werd er in de kranten volop gesuggereerd welke stations zouden verdwijnen of een andere uitweg zouden vinden om de uitzendingen toch een voortgang te geven. Een aantal voorbeelden: ‘Enkele illegale stations — ondermeer Radio 270 en Radio 390 en 227 — hebben al aangekondigd tegen die tijd uit de ether te zullen verdwijnen. Andere piratenzenders, zoals de grote reus Radio London, zouden van plan zijn hun zetel naar Nederland te verplaatsen.’ Een ander: ‘Twee Britse piratenzenders hebben al kantoren in Amsterdam. Dat zijn Radio Caroline, die af en toe een Nederlandse commercial in zijn Engelstalige programma's doet (gratis, volgens sommigen), en Radio 227, die van 's ochtends zes tot 's avonds negen uur een volledig Nederlands programma uitzendt. Deze laatste heeft evenwel reeds doen weten toch de uitzendingen te zullen stoppen. Hoewel de populariteit van dit station in Nederland snel is gestegen, sinds men op 1 juni overschakelde van sweet music voor huisvrouwen op ‘pop’ zit er minder schot in het advertentiebestand. Vermoedelijk is daarin dan ook een van de redenen te vinden voor het besluit de uitzendingen stop te zetten.’ Ook ging men in op het nieuwe kantoor van de Carolineorganisatie aan De Singel in Amsterdam: ‘De Nederlandse dependance van Radio Caroline zit in hetzelfde pand waar de organist Piet van Egmond resideert, op de woonetage namelijk van de Zuid-Afrikaan Basil van Rensburg, die vroeger voor Radio Dolfijn heeft gewerkt. Zijn enige taak zou bestaan uit het verkopen van advertenties. Dat lukt niet zo best, als men de uitzendingen van Caroline beluistert.’ Ook werd nog een telefoontje gepleegd richting John Withers, de directeur van Carstead Advertising, welke onderneming op 1 maart 1967 Radio Dolfijn overnam. In een artikel was terug te lezen: “De terughoudendheid van het gros van de reclamebureaus heeft ons erg teleurgesteld. Dit samen met het voornemen van de Nederlandse regering wettelijke maatregelen tegen piratenzenders te nemen, stemt me weinig optimistisch voor de toekomst. Als ze het geven van reclame-opdrachten aan piratenzenders gaan verbieden, betekent dat het einde van ons allemaal. Er zouden nooit piraten zijn geweest, als de officiële radio met zijn tijd was meegegaan.” Maar wat een geluk dat de officiële radio destijds niet met de tijd is meegegaan. Anders hadden we in die tijd niet zo breed kunnen luisteren naar alles wat in Hilversum maar ook bij de BBC in Engeland verboden was. Hans Knot, 19 maart 2017
  8. Op 1 januari 1968 verwachtte de regering in Nederland tot invoering van legale radio-reclame over te kunnen gaan. Maar een definitief besluit was op 1 juli, een half jaar voor de eventuele startdatum, nog niet genomen. De kranten berichtten daar destijds volop over. Men vreesde dat het overleg over de vorm waarin via de drie Hilversumse netten mocht worden geadverteerd, voor de zoveelste keer zou stagneren. Tot op dat moment leken de standpunten van het bedrijfsleven en de omroepen moeilijk te verzoenen, maar begin juli 1967 waren de gesprekken weer op gang gekomen en volgens insiders dwongen de groeiende financiële moeilijkheden bij de radio de omroepen tot een wat soepeler onderhandelingstactiek. Lees verder
  9. Een goede zaterdag gewenst en zoals je gewend bent betekent dat als op de meeste zaterdagen tijd voor mijn nostalgische column. Ik neem je mee naar een speciale dag in 1967 die ons een muzikaal dieptepunt als ook in mijn oren een muzikaal hoogtepunt bracht. Klik op de link om het hele verhaal te lezen. http://freewave-media-magazine.nl/muzikaal-diepte-en-hoogtepunt-op-een-dag-30-juni-1967/
  10. tekst: Hans Knot foto: Cuby + the Blizzards in de tv show Twien (1968), NCRV (Beeld en Geluidwiki - Gallery: Twien) [CC BY-SA 3.0 nl (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/nl/deed.en)], via Wikimedia Commons De muziek is door mij altijd intensief gevolgd met als startpunt de begin jaren zestig. Gelijk aan het volgen van de radioontwikkelingen werd op het gebied van muziek zo ook het nodige uitgeknipt om te bewaren, zonder de gedachte dat het ooit nog eens van pas kwam. Recentelijk had ik via de sociale media contact met een oud klasgenoot van de lagere school die ook een belangrijke plek kreeg in de muziekwereld. Het bracht me in gedachten naar een prachtige LP die in de maand juni 1967 uitkwam en waar destijds over werd bericht in de kranten. Uiteindelijk vond ik het knipsel terug en tevens een ander artikel van dezelfde dag dat op muzikaal gebied toch wel als een dieptepunt kon worden gezien. Een drietal dagen eerder was het bericht van de arrestatie van twee leden van de Rolling Stones, Mick Jagger en Keith Richards, al uitgebreid in kranten aan bod geweest en hadden ook de toenmalige zeezenders als Radio Caroline en Radio London in hun nieuwsbulletins er gewag van gemaakt. Ze waren gearresteerd wegens het in het bezit hebben van verdovende middelen en werden vervolgens opgesloten. In één van de avondkranten van vrijdag 30 juni 1967, en die waren er in die tijd behoorlijk veel, werd op de voorpagina over de vrijlating bericht. Het Nieuwsblad van het Noorden berichtte: ‘Mick Jagger en Keith Richards van de popgroep de Rolling Stones zijn vandaag op borgtocht vrijgelaten uit de gevangenis, hangende hun beroep tegen hun veroordeling wegens gebruik van verdovende middelen. Jagger had drie nachten in de cel doorgebracht, Richards één. Hoewel de groep dus voorlopig weer voltallig is, ziet het er toch naar uit dat de Stones de langste tijd in hun huidige samenstelling hebben opgetreden. Vrijwel niemand is zo optimistisch om aan te nemen, dat de beide Stones-leden in hoger beroep van elke rechtsvervolging zullen worden ontslagen.’ Aangaande de borgstelling kan worden vermeld dat beide heren een bedrag van rond de 70.000 gulden elk dienden neer te tellen om voorlopig op vrije voeten te worden gesteld. Op donderdag 29 juni waren ze tot gevangenisstraffen veroordeeld, Jagger tot drie maanden wegens het bezit van verdovende middelen en Richardss tot een jaar. Ook werd bekend dat in Hoger Beroep de zaak in het najaar van 1967 zou voorkomen. Een aantal aanbidsters en aanbidders van de Rolling Stones in Engeland had trouwens besloten door middel van advertenties en op andere wijzen tegen de vonnissen te protesteren. En ze kwamen met de nodige verhalen naar buiten. Zo zou een dokter tegen Mick Jagger hebben gezegd, dat hij uit Italië afkomstige energie opwekkende pillen kon gebruiken. Voor de rechtbank verklaarde de arts, dat hij niet zou aarzelen deze voor Jagger voor te schrijven, indien deze er meer wilde hebben. Het grote strijdpunt was, of een mondelinge toestemming van een arts voor het gebruik van deze tabletten gelijk stond met een door de wet voorgeschreven recept. Maar omtrent Keith Richards was er meer aan de hand. De Britse politie hield hem al een tijdje in de gaten en in de maand februari 1967 had men een inval gedaan in een buitenverblijf van Richards bij Chichester. Voor de rechtbank is gezegd, dat toen de politie het huis binnenging zij een naakt meisje aantrof met slechts een pelsdeken omgeslagen, tussen andere gasten gezeten. Met Jagger en Richards werd destijds ook de toen 29-jarige Hugh Fraser veroordeeld tot een halfjaar gevangenisstraf wegens het in bezit hebben van heroïne. Fraser was directeur van een museum van avantgardistische kunst in Londen. Keith Richards werd bovendien veroordeeld tot betaling van 5.000 gulden exclusief de kosten van het geding, voor die tijd een behoorlijk bedrag. Jagger hoorde de eis van betaling van 1000 gulden en Fraser 2000 gulden. Na het uitspreken van de vonnissen werden de veroordeelden weggeleid naar de cellen onder het gerechtsgebouw. Andermaal het Nieuwsblad van het Noorden: ‘Een grote menigte Stone-fans — tieners zowel als ouderen — stond bij het gerechtsgebouw te wachten op de uitspraak. Toen deze bekend werd renden ze naar de achterzijde van het gebouw om te wachten tot de drie daar zouden worden weggevoerd met de gevangeniswagen. De vrijstelling op borgtocht vond vanochtend geheel onverwacht plaats.‘ In het geval van Keith Richards nam de aanklager aan, dat een meisje dat in ‘verzaligde staat’ naakt door de politie op een feestje was aangetroffen onder invloed verkeerde van verdovende middelen. Maar de verdediger voerde aan, dat dit in geen enkel opzicht was bewezen. De politieinspecteur had alleen gezegd, dat haar gedrag overeenstemming vertoonde met hetgeen hij over de gevolgen van bepaalde verdovende middelen in een boek had gelezen. Het meisje werd bovendien niet aangeklaagd, of als getuige opgeroepen. En dat meisje in de rechtszaak was eens het liefje, zoals er velen waren, van Mick Jagger. We kennen haar als Marianne Faithfull. Let wel bovenstaande gebeurde in 1967 toen er nog totaal andere waarden en normen bestonden als we heden ten dage gewend zijn. Maar er was ook positief nieuws op dezelfde 30ste juni 1967 en dan kom ik automatisch weer terug bij de klasgenoot van vroeger, die ik eerder in dit verhaal aanhaalde. Hij was destijds drummer bij een bekende bluesgroep uit Drenthe waarvan je toch redelijk vaak de geverfde afkortingsletters terugzag op muren. De ouderwetse voorganger van grafitti. Het allereerste concert dat ik bewust heb meegemaakt was in 1965 in een feesttent van de plaatselijke voetbalvereniging in Epe. Een oom was er voorzitter wat weer bepaalde voordelen opleverde. Ieder jaar was er een feestweek in de zomer waarbij de voetbalvereniging ondermeer een aantal dagen een fancy fair hield in een tent en de tent in de nachtelijke uren werd bewaakt door vrijwilligers. Zo mocht ik ook een tweetal nachten daar doorbrengen en kreeg gratis toegang tot het concert van C+B. Het was destijds nog een beginnende formatie die net een LP getiteld ‘Desolation’ had afgeleverd en in de bezetting was ook oud klasgenoot Hans Waterman. Het was dan ook een genoegen de groep te volgen waarbij vele LP’s werden aangeschaft met als een van de hoogtepunten ‘Groeten uit Grolloo’. Terug naar de bewuste dag dat de Rolling Stones andermaal negatief in het nieuws kwamen en verondersteld werd dat er spoedig een einde zou komen aan het bestaan van de formatie, 30 juni 1967, was het goede nieuws dat de nieuwste LP van Cuby and the Blizzards die dag werd gepresenteerd in een oude boerderij in Grolloo en de pers was er uiteraard aanwezig. Zo meldde in de avond de GPD, de gemeenschappelijke persdienst waarbij vele regionale kranten waren aangesloten, dat de Rhytmn en Bluesgroep ‘Cubby and the Blizzards uit Assen een nieuwe plaat had gemaakt met als titel ‘Praise the Blues’. Het was in de boerderij van Harry Muskee dat de LP werd gepresenteerd. Het was een samenwerkingsproject met de Amerikaanse blueszanger Eddy Boyd. Er was een groot aantal belangstellenden aanwezig waaronder de toenmalige gedeputeerde W.F.P. Osse en diens echtgenote en de Engelse bluespianist John Mayell. Eddie Boyd, onder wiens leiding de LP tot stand was gekomen, was de grote afwezige want volgens de journalist van de GPD diende deze terug te zijn op zijn eigen boerderij in Chicago. De langspeelplaat ‘Praise the blues’, die ten huize nog vaak opstaat, bevat nummers van ondermeer de toenmalige bekende blueszanger Willy Dixon. De meeste composities zijn echter gemaakt door Eddie Boyd. Cuby and the Blizzards werden beloond met een Edison voor hun succes in den lande en brachten destijds tevens een nieuwe single op de markt waarop de nummers ‘Another day, another road’ voorkwam wat een compositie was van Herman Brood en Harry Muskee. Namens het provinciaal bestuur van Drenthe complimenteerde de heer Osse Cuby and the Blizzards met het uitbrengen van hun nieuwe grammofoonplaten. GPD: “Wij voelen ons niet achtergesteld bij het westen maar slechts ver daarvan verwijderd. Het verheugt ons dat de groep een bijdrage heeft geleverd die past in de volledige integratie van het noorden.’ Een graag geziene gast destijds in de boerderij van Muskee was de 71-jarige rustend landbouwer Arend Jansen, die zijn mening in de krant ook mocht geven: “Ik vind hun muziek geweldig. Het zijn fijne kerels en van het lawaai dat ze maken heb ik geen last." Lees verder
  11. De hele site is opnieuw geupload. Er was een indringer bezig geweest. Alles weer normaal
  12. geluk Juul dat ik je e mail adres heb het verhaal ligt in je postbus groet
  13. https://www.facebook.com/hans.knot.5?fref=nf&pnref=story daar kun je het ook lezen. Zelf kom ik zonder problemen in de site
  14. In de zomer van 1967, dus 50 jaar geleden, vond de eerste wereldomvattende satellietuitzending plaats onder de titel 'Our World'. Dat is deze week het onderwerp van mijn nostalgische column via Freewave Nostalgie. Klik op de link om het geheel te lezen http://freewave-media-magazine.nl/50-jaar-geleden-our-world-het-eerste-wereldomvattende-schakelprogramma/
  15. tekst: Hans Knot Bij ons thuis is het een walhalla aan muzikale klanken. Staat er geen oud radioprogramma uit het archief te draaien dan is er muziek vanaf de cd, want muziek verzamelen is intensief gedaan sinds de eerste aankoop in 1964. Dat betekent dat er een grote variatie aan muzieksoorten in onze collectie zit en we vooral elkaar nieuwe vondsten – al dan niet decennia geleden opgenomen – voorstellen. Het kan dus voorkomen dat bij het beluisteren va n een oud radioprogramma er een nummer wordt gehoord waarbij bepaalde associaties worden opgewekt zoals bijvoorbeeld met het nummer dat ik me herinner vooral in zwart wit te hebben gezien. In de volgende link is een korte herinnering aan dit nummer terug te zien: https://www.youtube.com/watch?v=cT_fKY34Hx0 In mijn oren dus één van de mooiste composities van John Lennon, die desondanks aan Lennon and Mc Cartney werd toegeschreven. Voor diegene die generatiegenoot zijn, dus 65 plussers, zullen zich ook herinneren dat dit nummer in zwart wit op een klein beeldscherm werd getoond, waarbij het beeld soms diende te worden bijgesteld door een knop aan de achterkant van het televisietoestel als het ware te trimmen. De song werd geschreven als een soort van opdracht van de BBC die ging meedoen aan een internationaal spektakel dat in 1967 plaatsvond: een eerste internationale satellietuitzending die liefst 600 miljoen kijkers zou gaan trekken in 24 landen en dat alles onder de titel ‘Our World’. Voordat die voor die tijd unieke uitzending werd gebracht, werd er natuurlijk breed aan publiciteit gedaan maar liep lang niet alles zoals verwacht. Op 18 mei 1967 kwamen veertig journalisten uit Nederland, België en West-Duitsland in studio K van de West Deutsche Rundfunk in Keulen bijeen om deel te nemen aan een persconferentie, die ook in Montreal gehouden werd. Via geluidslijnen was het voor de journalisten in Keulen mogelijk vragen te stellen, waar vervolgens op werd geantwoord vanuit Montreal. De Intelsat I (bijnaam: Early Bird) was één van de satellieten die voor de uitzending werd gebruikt Ook in Parijs, Londen, Kopenhagen, Rome, Moskou en Praag deden journalisten aan dit vraag- en antwoordspel mee, waarbij Aubrey Singer van de BBC mededelingen verstrekte over het eerste wereldomvattende televisieprogramma ‘Our World’, dat op zondagavond 25 juni 1967 gepland stond. Duidelijk werd tijdens de persconferentie dat het uitzenden van ‘Our World’ om 20 uur onze tijd zou beginnen. In alle vijf continenten kwamen op dat ogenblik kinderen ter wereld. Welke toekomst hadden ze? Hoe zagen deze kinderen, slechts enkele minuten oud, er uit in Hokkaido (Japan), Warschau, Mexico-City, Samarkand en in Montreal? Hoe was het milieu destijds, waarin de kinderen zijn geboren? Via de satelliet kreeg zo goed mogelijk een deel van wereld op hetzelfde ogenblik visuele reacties op deze vragen. De kijker mocht economische, gastronomische, educatieve en toeristische bijzonderheden verwachten uit een groot aantal landen. Op die bewuste 25ste juni, zo werd er gesteld, zouden er bijvoorbeeld directe beelden uit Swerdlowsk, Vancouver, Melbourne, Wladiwostok, Tokio, Mexico-City en Winnepeg op het scherm komen, tenminste wanneer er in het schakelcentrum van de UER in Brussel niets mis zou gaan. Men ging er vanuit dat het nauwelijks mis zou kunnen gaan. Het tweede onderdeel dat aan bod zou komen kreeg de naam ‘De hongerende wereld’ mee met beelden uit Wisconsin, Takamasu, Pee (Hongarije) en Canberra die de toenmalige strijd tegen de honger weer gaven. Opnamen uit New York, Moskou en het Schotse Cumbernauld registreerden vervolgens de inspanningen die men zich trooste om te komen tot een menswaardig bestaan in het onderdeel ‘De overbevolkte wereld.’ Er kwamen verder beelden van valschermspringers, grotonderzoekers, kanovaarders en duikers, terwijl de gebroeders d'Inzeo de sportieve prestaties van de wereld representeerden. Bayreuth werd niet overgeslagen en evenmin een tentoonstelling van werken van Chagall. Er waren filmopnamen uit Rome van de Russische clown Popov en een speciaal optreden van The Beatles, die voor het eerst het gedenkwaardige ‘All you need is love’ ten gehore brachten. Ook werd een documentaire gepland over ‘De greep van de mensen naar het heelal’. Op de persconferentie werd die dag ook bekend gemaakt dat het nog niet zeker was of de toenmalige Sovjet-Unie toe zou staan de wereld een blik te gunnen op mislukte starts van een aantal van haar satellieten. Amerika zou, zo meldde men, de kijkers meenemen naar Cape Kennedy, Oost-Duitsland zou met een telescoop in Jena vertegenwoordigd zijn terwijl een Australische telescoop het toenmalig bekendste verst verwijderde hemellichaam, dat nog juist zichtbaar was, zou tonen. Nog wat cijfers die bekend werden tijdens de persconferentie. Uit 42 verschillende plaatsen ter wereld zou er ‘live’ een verslag worden gegeven. 100.000 mensen werkten aan deze uitzending mee, terwijl 300 camera's ervoor werden ingeschakeld. Eén zesde van de wereldbevolking was destijds in de gelegenheid het programma te volgen. Een voorzichtige schatting noemde een kijkersaantal van 400 tot 700 miljoen. Vier satellieten (de Early Bird boven de Atlantische Oceaan, de Lani Bird en de ATS-l boven de Pacific en een Moiniya boven Aziatisch Rusland) gingen dit wereldomspannende televisienet omvatten. De kosten van het project werden geraamd op 18 miljoen gulden, voor die tijd een gigantisch bedrag. Afgesproken werd, dat geen enkel land de politiek mocht aanvoeren evenmin reclameboodschappen mocht uitzenden. De opzet was verder, dat het nationale prestige niet in het geding mocht komen. Tijdens de persconferentie in Montreal nam de Russische afgevaardigde gedurende een kwartier het woord, waarbij hij een toespeling maakte op de 50ste verjaardag van de Oktoberrevolutie. De grote organisator achter ‘Our World’, Aubrey Singer, reageerde hierop met: “We have - each others word. No politics!” China bleef trouwens buiten dit schakelprogramma, aangezien er geen contact bestond met de staatsomroep aldaar. India was nog niet in het bezit van een grondstation en Afrika was in 1967 alleen door Tunesië vertegenwoordigd. De andere Afrikaanse landen werkten slechts op regionale basis. De gekozen tijd van uitzending was gunstig voor de eventuele kijkers in West-Europa. De BBC had zich uiteraard, als initiatiefneemster, de beste tijd voorbehouden. In New York was het destijds vroeg in de middag. In Moskou was het 10 uur in de avond, in Japan 4 uur ’s morgens en in Australië vijf uur ’s middags, om maar een paar voorbeelden te noemen. Een dag later werd bekend dat vijf communistische landen deelneming aan ‘Our World’ weigerden. Het bleek dat vier communistische landen het Russische voorbeeld hadden gevolgd. Tsjecho-Slowakije, Hongarije, Polen en Oost- Duitsland besloten niet mee te werken. De directeur van het programma, Aubrey Singer, stelde na het bekend worden van dit besluit in Londen dat de terugtrekkingen weinig verschil zou maken en dat de uitzending gewoon zou doorgaan. Er was in totaal een gat van 25 minuten gevallen in het twee uur durende programma, maar dat kon volgens hem best worden opgevuld. Vanuit Rusland was er bij de organisatie ook nog eens een opmerking binnengekomen dat het programma zijn oorspronkelijke humanitaire idee zou hebben verloren. Men had dit onderbouwd door te stellen dat dit kwam door verslechtering van de internationale toestand ten gevolge van de Israëlische agressie en de samenzwering van imperialistische machten tegen de Arabische landen, daarbij doelend op de Zesdaagse Oorlog die daarvoor recentelijk had plaatsgevonden. Op 23 juni maakte de organisatie achter ‘Our World’ bekend dat de uitzending zou worden aangepast: ‘Gezien de Oost-Europese landen zich hebben teruggetrokken komt ‘Our World’ zondag aanstaande in gewijzigde opzet op het scherm. We streven er naar het programma toch zijn oorspronkelijke lengte van twee uur te laten behouden Dit zal geschieden door enkele plaatsen niet één maar tweemaal in te schakelen en door het verlengen van de tijdsduur van enkele andere programma-onderdelen.’ Verder was het noodzakelijk geworden de thema's ‘The Hungry World’ en ‘The Crowded World’ samen te voegen tot een thema dat ‘The Teeming World’ (De overvolle wereld) tot titel meekreeg. Tenslotte moest het idee van ‘Round the World’ (De wereld rond) worden losgelaten. Dit werd veranderd in: ‘Across the World’ (Door de wereld). Het betekende wel dat met de uitzending van ‘Our World’ op zondag 25 juni van 20.00 tot 22.00 uur op Nederland 1, de wekelijkse aflevering van het jeugdfeuilleton ‘Thierry’ kwam te vervallen. Verder werd het NTS-sportprogramma van 19.10 tot 19.55 uur uitgezonden en het eerste Journaal van 19.55 tot 20.00 uur, zodat direct daarna kon worden gekeken naar dit zeer speciale wereldwijde programma. Een korte speuractie leverde op dat in het NTS-sportprogramma onder meer aandacht werd besteed aan: de roeiwedstrijden tussen West-Duitsland en Nederland, die werden gehouden in Duisburg; de voetbalwedstrijd Rohda JC—HVC; de Europa Cup-atletiekwedstrijden in Kopenhagen en de wielerwedstrijd Nederland—Sovjet- Unie in Alkmaar. George Harrison tijdens de uitzending Zelf kan ik me niet meer herinneren wat er zoal voorbij kwam, behalve dan dat de Beatles voor het eerst ‘All you need is love’ live hebben gezongen en dat we destijds het programma in ‘zwart-wit’ hebben aanschouwd. Gelukkig is er in het krantenarchief een knipsel teruggevonden uit het Nieuwsblad van het Noorden van 26 juni 1967, waarin verslag werd gedaan van het programma: ‘Het door de BBC voorbereide eerste wereldomvattende schakelprogramma ‘Our World’ is een groot succes geworden zowel in technisch opzicht — er mislukte vrijwel niets — als vanwege de aard van het gebodene en de opmaak.’ De televisiecriticus van de krant kwam ook met een eigen oordeel: ‘Als televisiekijker raak je aan veel gewend en veer je niet eens meer op als een belangrijk gebeuren als de zitting van de VN rechtstreeks uit New Vork in de huiskamer komt.Toch liet het programma van gisteravond niet na diepe indruk te maken, omdat nu eigenlijk voor het eerst de grote mondiale mogelijkheden van het medium televisie uitvoerig en met diepgang uit de verf kwamen. De start was direct al overrompelend met de geboorte van baby’s in Japan, Denemarken en Mexico, waarbij de televisie het geluk van de wereld had toen zij het Mexicaantje Edmundo Gomez nog met navelstreng verbonden met zijn moeder aan de vele miljoenen kijkers kon tonen. Er volgden daarna nog ettelijke andere belangwekkende onderwerpen, teveel om hier op te noemen waarbij de uitzendtijd juist op maat was gesneden en het commentaar in veel gevallen de roos trof. Het kan zijn dat het sommige kijkers wel eens wat te pathetisch in de oren heeft geklonken maar daar staat tegenover dat het onderstrepen van de specifieke en curieuze elementen van het programma , zoals het feit van de directe overbrenging, de verschillen in tijd en weer en vooral het herhaaldelijk accentueren van het leidmotief van het programma: er worden steeds meer mensen op onze wereld geboren, deze twee uur durende caleidoscoop een passende afronding gaven.’ Koos Postema was het die het commentaar voor de NTS verzorgde. En met de moderne technieken is het fantastisch dat van het twee uur durende programma van destijds via een leuke, 30 minuten durende, samenvatting is terug te vinden. Let vooral op de daarbij destijds gebruikte technieken: https://www.youtube.com/watch?v=wbWMBiz2z7k Lees verder