hans knot

Leden
  • Aantal bijdragen

    511
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

Waardering in de gemeenschap

371 Excellent

Over hans knot

  • Rang
    Expert
  1. Quincy Jones and his Orchestra – The birth of a Band. We hebben weer eens een tune waar we twee vermeldingen van kunnen maken. The birth of a band werd in 1959 gecomponeerd door Quincy Jones en met zijn orkest opgenomen. In 1965 was het terug te horen als tune van het programma Söndagsporträttet op Radio Syd, in presentatie van Karl Gustav Alfe. In 1966 was een van de gesponsorde programma’s op Radio Veronica ‘Radio Renault’ dat werd gepresenteerd door Willem Duys en dus het orkest van Quincy Jones met hetzelfde nummer als tune voorbij kwam.
  2. In de nostalgische terugblik van deze week neem ik je mee naar de maand mei 1970 toen er een feestje gevierd diende te worden aan het Martinikerkhof in Groningen, alwaar destijds de radiostudio’s waren gevestigd van de regionale omroep in het noorden van ons land, de RONO, hetgeen stond voor Regionale Omroep Noord en Oost. Het ontstaan leidde eigenlijk naar 16 mei 1945 want toen verzorgde de O.P.M.C. (Omroep Provinciaal Militair Commissariaat) de eerste regionale uitzending via het radio-distributienet van de PTT in de stad Groningen. Later volgden uitzendingen voor de provincies Groningen, Friesland en Drenthe. Na enkele maanden werd de O.P.M.C. - opgericht om te voorzien in de grote nieuwshonger in een tijd dat de westelijke en zuidelijke actieve radiostations bijna niet of geheel niet konden worden ontvangen, opgeheven. Maar dat betekende geen einde aan deze uitzendingen want de taken werden overgenomen door de RON, de Regionale Omroep Noord, hetgeen later werd uitgebreid met nog een O die werd toegevoegd, omdat ook het oosten van Nederland werd bereikt met haar programma’s. Rond het 25-jarig bestaan in 1970 had de RONO ook aanmerkelijk meer zendtijd en stond zij in het middelpunt van de belangstelling in die gebieden waar men was te ontvangen. Immers was er nog lang geen commerciële radio in ons land, laat staan dat er ruimte was voor lokale radiostations. Men bracht gemiddeld rond de achttien zenduren per week en dat was in 1970 bijna het dubbele van het aantal radiouren dat bijvoorbeeld de TROS en de VPRO ter beschikking hadden. Men durfe op het Martinkerkhof wel enigszins trots te zijn en bracht naar buiten dat de RONO ruwweg half Nederland als verzorgingsgebied had met rond de vier miljoen inwoners: de provincies Groningen, Friesland, Drenthe, Overijssel en geheel Gelderland. De RONO stond vijfentwintig jaar na de eerste regionale radiouitzending in Groningen, model voor de toekomstige regionale omroepen, zoals de toenmalige minister van CRM, mevr. Klompé, die in gedachten had. Dat betekende dat in de eerste plaats regionale omroep onder verantwoordelijkheid viel van de NOS, dit volgens het artikel 47a uit de Omroepwet. Het was weliswaar mogelijk om ook zelf met een regionale omroep te beginnen, maar om een zendmachtiging te verkrijgen volgens artikel 47b, diende men een voor een stad, streek of gewest representatieve culturele instelling te zijn. En of men dit daadwerkelijk was bepaalde weer de minister. Klompé had in haar laatste beschikking destijds trouwens definitief bepaald dat de NOS de verzorging van de regionale radioprogramma's van de RONO op zich diende te nemen. Daartegen bestond nog wel behoorlijk wat tegenstand. Sommigen zouden graag zien, dat men ook buiten de NOS in de gelegenheid gesteld zou worden om regionale programma's te verzorgen. Dit met het argument, dat men dan tot een betere, meer gerichte aanpak zou kunnen komen. Was het echter een groot bezwaar in 1970 te moeten werken onder de vleugels van de NOS werd er door een journalist van het Nieuwsblad van het Noorden destijds gevraagd aan de directeur van de RONO, de heer A. M. van der Veen. Hij was van mening dat het totaal geen probleem was: “Ik ben echt zeer tevreden met de beschikking van de minister. Ik zie namelijk niet in concreto, welke mogelijkheden er voor de RONO zijn, als we volgens artikel 47b zouden moeten werken. Want hoe kom je aan voldoende geld, aan materiaal, noem maar op. Dat allemaal binnen de wet, waarbij je er dan vanuit dient te gaan, dat zo’n omroepinstelling geen winst mag beogen." Van der Veen was bovendien van mening, dat de beschikking van de minister juist bijzonder veel mogelijkheden voor de RONO — of een andere regionale omroep — openliet: “Kijk, in die beschikking staat, dat we zendtijd krijgen toegewezen van 18 tot 20 uur, elke dag. Dat houdt dus in, dat we per dag twee uur bezig kunnen zijn. Maar er staat ook bij, dat het programma van de Regionale Omroep Noord en Oost wordt uitgezonden: a. over de AM-zenders Hoogezand en Hengelo; b. over de FM-zenders die in de provincies Groningen, Friesland, Drenthe, Overijssel en Gelderland worden ontvangen; c. over de derde lijn van de draadomroep in het door deze zenders bestreken gebied. En dat geeft ons heel wat mogelijkheden." In de toekomst kijkend in 1970 was er volgens de directeur van de RONO de mogelijkheid om per provincie iedere avond op hetzelfde tijdstip een eigen regionaal programma te maken gericht op de inwoners van de betreffende provincie. Zo waren er plannen om de zender Markelo, die begin 1970 nog hetzelfde programma als de zender opgesteld in Hoogezand uitstraalde, los te koppelen. Al eerder had men binnen de RONO besloten drie keer per week de zender Irnsum van het totaal programma los te koppelen om via die zender een speciaal programma gericht op de Friese luisteraars uit te stralen. Stap voor stap ging men verder door niet alleen een totaal regionaal programma te verzorgen maar ook voor de regio’s Friesland en de regio Oost, ofwel Overijssel en Gelderland. Uiteindelijk zouden diverse ontkoppelingen leidden tot een Gronings, Drents, Fries en Overijssels-Gelders programma. Wel betekende het dat er meer dan 2 uren aan productie per dag dienden te worden gemaakt. Pas jaren later zou deze regionale omroep worden opgesplitst in regionale radio (en later televisie) stations gericht per provincie waarbij de naam RONO verviel en in Groningen niet gekozen werd voor de naam Radio Groningen maar Radio (RTV) Noord. Op 19 oktober 1977 was het zover dat er aan het eerder gememoreerde Martinikerkhof andermaal een feestje kon worden gevierd met de start van Radio Noord in de nieuw ingerichte studios. Bron Nieuwsblad van het Noorden 1970 Knot, Hans (2012) Klein, maar robuust. Ing. Paul. M. Snoek. Een werkend leven lang voor de radio. Stichting Media Communicatie, Amstelveen. Foto’s: collectie Paul Snoek Hans Knot, 24 juni 2017
  3. helemaal mee eens Ron Dolman
  4. gelukkig kun je zoiets opnemen Leendert en in etappes afluisteren. Ook komt het online rond die tijd. En in de nachtelijke uren hebben de stations niet zoveel tijd nodig voor eigen promotie. Daar is naar geïnformeerd. Als Caroline weer een weekend heeft met Manx Radio de zogenaamde Caroline North, luister ik ook niet live maar krijg de programma's doorgestuurd en luister in delen. en valt het met de warmte te verdragen?
  5. Komende 14de augustus 2017 is het exact 50 jaar geleden, dat er een (gedwongen) einde kwam aan het bestaan van de Engelstalige zeezender Radio London. Eén van de radiomakers van het station werd later heel bekend. John Peel werd als John Robert Parker Ravenscroft geboren op 30 augustus 1939, in Heswall, Cheshire, en hij werd opgeleid op de lagere openbare school in Shrewsbury en deed zijn dienstplicht in de Royal Artillery. Daarna werkte hij bij Townhead Molen in Rochdale, Lancashire, voordat hij naar Amerika verhuisde. Zijn eerste baan in de VS was bij de Dallas Cotton Exchange, maar zijn liefde voor de blues bracht hem tot het maken van een gastoptreden op een lokaal radiostation, WRR. Toen de Beatles succes kregen in Amerika kwam ook het succes voor John Peel, want hij was niet alleen Engelsman, maar hanteerde een typisch accent dat in Liverpool, waar ook the Beatles vandaan kwamen, werd gebruikt. Hij werd eerst door KLIF in Dallas ingehuurd als Beatles expert en kreeg vervolgens een volledige job bij KOMA in Oklahoma City, waarna KMEN in San Bernardino zijn derde werkgever werd. Hij huwde er maar zag vrij snel de vergissing van dit besluit in en besloot snel naar Engeland terug te keren. In de VS had hij al gelezen over het succes van de zeezenders en via een buurman van zijn moeder kwam hij in contact met Radio London. Op basis van zijn ervaring op de Amerikaanse radio, werd John onmiddellijk een baan aangeboden en vanaf maart 1967 werkte hij op het zendschip Galaxy Zoals gebruikelijk kreeg de nieuwste deejay altijd twee programma’s. Overdag invallen voor de deejay die op verlof was, en de uren tussen middernacht en 2 uur. Tijdens het werken in Amerika had John, die op Radio London de naam John Peel aannam, zeer bewust de "underground" muziek gevolgd. Het was het hippie tijdperk en tientallen nieuwe groepen waren in opkomst. John besloot om het beste van deze nieuwe muziek in te passen in zijn ‘late night-programma’ met de naam Perfumed Garden. Het was hèt programma om naar te luisteren en , 50 jaar nadat de laatste Perfumed Garden werd uitgezonden, staan wij er bij stil via een Nederlandstalige versie van ‘The Last Perfumed Garden’. De Nederlandstalige versie volgt geheel hetgeen John Peel 50 jaar geleden tijdens de Last Perfumed Garden allemaal vertelde aan zijn luisteraars, de muziek die hij ten gehore bracht als ook het voorlezen van een hoofdstuk uit Winnieh the Poe. Een uniek document dat het uitzenden waard is. Het programma kan door diverse lokale- en internetradiostations gratis worden uitgezonden. Het programma heeft een lengte van zes uur en dient van middernacht tot zes uur in de ochtend te worden uitgezonden op maandag 14 augustus. Ieder programma-uur heeft de lengte van 59 minuten zodat er ruimte is voor 1 minuut aan eigen uitingen. Meldt U aan via HKnot@home.nl voor toezending van de programmafiles. Vriendelijke groet Oeds Jan Koster en Hans Knot
  6. Van Doren Hawksworth Collection - Pinball. We kennen dit nummer uit 1965 middels het gebruik voor een RNI jingle in de begin jaren zeventig. Maar in de midjaren zestig werd hetzelfde nummer al gebruikt door Dave Dennis op Radio London als eindtune. Filename Filesize Download link Valid until van doren Radio London - 19650625 - Dave Dennis Show.mp3 548.72 kB https://filesender.surf.nl/?vid=5202b52f-7294-2a89-8a77-00003cb6c3eb 11-07-2017
  7. Pierre Henry- Psyche Rock. Pierre Henry, een Fransman uit Parijs, wordt gezien als een pionier op het gebied van electronische muziek. In 1968 nam hij het nummer Psyche Rock op dat in 1974 werd gebruikt voor de jingle: ‘Luister elke dag naar het meest swingende geluid van midden, oost en west Europa. Radio Atlantis op de 312 meter middengolf….’ pierre henry atlantis jingle.mp3 145.15 kB https://filesender.surf.nl/?vid=04e430d4-f542-cdc9-f3bc-00000f2f2a68 09-07-2017
  8. Daniel Sentacruz Ensemble – Soleado. Het gaat hier om een Italiaanse popgroep die in 1974 werd opgericht, een plaat opnam en meteen de tweede positie bereikte in hun vaderlandse hitparade. Het was AJ Beirens die het nummer bij ons introduceerde op RNI door het in augustus 1974 bij herhaling als filler te gebruiken, ondermeer tijdens de laatste dag van uitzendingen. daniel santacruz 267-RNI --1115-1235-SW.mp3 889.29 kB https://filesender.surf.nl/?vid=6027af47-7ada-b948-9b3b-00007fdda46f 08-07-2017
  9. Vandaag ook weer een nostalgische column waarbij ik je andermaal mee terug neem naar 1968. Wat konden de diverse kranten en bladen ons in dat jaar toch mooie dingen in het vooruitzicht brengen. Zoals het nieuws dat de Amerikaan Patrick McGoohan destijds over niet al te lange tijd één van de bekendste nieuwe sterren aan het televisiefirmament zou worden. In zijn eigen land was hij een beroemdheid geworden en dat kon ook moeilijk anders, als men bedenkt, dat hij miljoenen Britten jarenlang had bezig gehouden met televisieseries, waarvan de ene aflevering nog spannender was dan de andere. Hij was er destijds begonnen met de creatie van ‘Danger Man’ John Drake en als klap op de vuurpijl kwam daar achteraan de serie ‘The Prisoner’ of — zoals het in Nederland ‘De gevangene’ ging heten en waarvan de NCRV op zaterdag 3 februari 1968 een eerste aflevering op het scherm bracht. ‘Danger Man’ John Drake was in ons land niet helemaal een onbekende verschijning. In de woelige dagen van TV-Noordzee, vanaf het REM-eiland, hadden vele kijkers in de randstad Holland al kennis gemaakt met deze superspeurder. “My name is Drake", zei hij telkens in de inleiding, “John Drake" en vervolgens stapte hij in zijn sportwagen, gaf een dot gas en verdween. We liepen achter met de serie, in vergelijking met de Engelsen. RTV Noordzee werd uit de ether gehaald en wij hadden nog de nodige avonturen te goed, toen in Engeland de loopbaan van de geheime agent voorgoed ten einde was. Ze maakten zich daar druk over de vraag wat er in vredesnaam nog voor avonturen voor John Drake waren te verzinnen. De slotconclusie was dat het beter was de serie stop te zetten en een einde te maken aan ‘Danger Man’. Maar Patrick McGoohan die de rol van Drake speelde, had wel andere gedachten. Natuurlijk had hij ingezien dat de populaire serie Danger Man een einde zou beleven en er dus iets anders bedacht diende te worden bedacht om brood op de plank te blijven houden. En hij zag in dat dit in het vervolg zeker niet als John Drake nog zou gaan lukken. En zo ontstond bij hem het idee om naar het afscheid van John Drake met een nieuwe televisiescript te komen voor een serie die de geschiedenis in zou gaan als ‘De gevangene’. Voor die tijd de modernste en meest revolutionairse serie die er ooit op televisiegebied was opgenomen. Alleen een naam het Patrick in deze nieuwe serie niet, nee hij was de gevangene en had alleen een nummer: ‘Nummer 6’. Zijn herkomst was al even vaag; Hij was een man, die een heel belangrijke en geheimzinnige baan had, maar hij nam zelf ontslag. En dat maakte hem nog belangrijker, want vervolgens liep hij ‘vrij’ rond met zijn geheimen, waarvoor zowel vrienden als vijanden belangstelling hadden. In de serie ‘The Prisoner’ werd hij vervolgens ontvoerd en hij kwam daarna terecht in een soort dorp, waar allemaal mensen met een geheim rondliepen. Wie hadden hem ontvoerd? En daar begon het ontrafelen van het ene na het andere mysterie. Waren het zijn eigen mensen, zijn vijanden of misschien mensen uit beide groepen? Hij had in het dorp zijn eigen prachtige huis waarin hij zich mocht voortbewegen alleen gevolgd door een eigen televisiecamera die elke beweging van ‘nummer 6’ volgde. Patrick McGoohan wist één ding heel zeker en wel dat beide serie een aantal dingen gemeen dienden te hebben. In principe zou er niet gewerkt worden met sadisme, extreem geweld of sekstoestanden. Hij ging er altijd bij alle producties vanuit dat ze door het gehele gezin, van groot tot klein, in de huiskamer gezien dienden te worden. Het betekende niet dat er in ‘The Prisoner’ geen ruimte voor mooi schoon was want in de serie kwam een aantal Britse actrices voorbij die in de tabloids de mooiste van het land werden genoemd. Maar voor ‘nummer 6’ was geen van deze mooie vrouwen te vertrouwen. Voordat de serie de beeldbuizen bereikte was er praktisch niets naar buiten gekomen inzake ‘The Prisoner’. Strikt geheim waren de opnamen gemaakt: geen enkele journalist was er bij geweest. De geheimen van Patrick McGoohan en zijn raadselachtige dorp moesten tot elke prijs bewaard blijven. Vervolgens werd er in elke aflevering een tipje van de sluier opgelicht. De binnenopnamen waren gemaakt in de Metro-Goldwyn-Mayer Studios in Engeland. Maar bij de perspresentatie weigerde McGoohan nog steeds te zeggen, waar dat gekke dorp was. McGoohan werd daardoor zelfs de gevangene van zijn eigen geheimen. We zijn een kleine halve eeuw verder en wie herinnert zich nog de beide voornoemde series? Danger Man staat mij persoonlijk beter in het geheugen dan de serie ‘The Prisoner’. Eén aflevering daarvan heeft voor vele liefhebbers van de radiogeschiedenis, met name met de zeezenders, wel een zeer speciale plek gekregen en wel ‘Not so Jolly Roger’, dat zich deels afspeelde op Red Sands Towers, eens onderkomen van ondermeer Radio 390. Alleen de kijker van nu zien dat een groot deel gewoon niet op het fort maar in een studio is opgenomen. Patrick was trouwens een Amerikaan die in 2009 in Los Angeles kwam te overlijden. Hans Knot, 17 juni 2017
  10. Wynder K. Frog – Shook, Shimmy and Shake. Het was de later in Traffic spelende Mick Weaver die het Hammondorgel bespeelde in de uit Bolton –Lancashire – afkomstige groep Wynder K. Frog. Het nummer ‘Shook, Shimmy and Shake’ in van origine een vocaal nummer gecomponeerd en gezongen door Owen Gray. Op Caroline North werd de instrumentale versie door Jerry Leighton gebruikt als filler. Filename Filesize Download link Valid until wynder K. frog shook, shimmy and shake1967_08_08_R_Caroline_North - Jerry_Leighton - filler.mp3 446.47 kB https://filesender.surf.nl/?vid=2e27878a-275f-f508-5381-000042a8834b 06-07-2017 https://www.youtube.com/watch?v=Uaft6QHxVKE
  11. Ekseption – Rondo, Pianoconcert no 3 in C Minor, Opus 37. Op 24 september 1970 werd dit nummer gebruikt op RNI, ofwel dubbel gebruikt. Allereerst vertelde Andy Archer dat de volgende ochtend om 10 uur het laatste programma van RNI zou worden gestart, waarna om 11 uur het station voorgoed de ether zou verlaten en het zendschip naar Scheveningen zou varen. De geschiedenis leert ons gelukkig anders. In het tweede deel van de spot vertelde Alan West hoe je het RNI Soevenierboek kon bestellen. ekseption rondo RNI-19700924-0000-0100-AlanWest.mp3 2.25 MB https://filesender.surf.nl/?vid=7b25166c-f27b-5008-aa76-000005ec6c95 05-07-2017
  12. Dank Peter dan is Juul nu ook weer wakker!
  13. Je bent de enige niet want ook ik had hem niet eerder gehoord en het zei in eerste instantie Juul ook niets. Ad Bouman meldde dat het Bolland en Bolland waren. Ik heb toen de dubbelcd genomen en diverse nummers, die me niets zeiden, er naast gelegd met voornoemde titel als resultaat. Ik heb veel Veronica gehoord maar de jingle vorige week pas ontdekt.
  14. Bill Withers – City of the Angels. Een prachtig, ruim 10 minuten durende, song van Bill Withers, afkomstig van de LP ‘Naked and warm’ uit 1976. Een stukje van het nummer werd door Johnny Jason op Radio Caroline gebruikt voor de productie van een Loving Awereness jingle: ‘There are two worlds, the loving world and the defensive world….’ Filename Filesize Download link Valid until bill withers city of the angels caroline 1977 03 09 johnny jason 13.00 - 13.50.mp3 785.45 kB https://filesender.surf.nl/?vid=3cf99eec-6e6e-ad89-bb5f-00003d306bf7 04-07-2017
  15. Billy Mure and his Orchestra – Unison Trumpets. Deze Amerikaanse gitarist, die vele muzieksoorten wist te spelen, nam in de begin jaren zestig ook een aantal LP’s op met een door hem samengesteld orkest. In 1960 werd zo de LP ‘A string of Trumpets’ opgenomen waarop ondermeer ‘Unison’ Trumpets. In 1962 was er op Radio Nord het programma ‘Vilkommen an bord’ met Larsan Sörensson. En daar kwam het nummer weer voorbij als tune voor het programma. Filename Filesize Download link Valid until 2017-170 - Nord-19620611 billy mure Välkommen ombord med nyheder og Låten från Båten med hhv. Häger og Larsan Sörensson (kl. 15.00 - 16.00) Pinsedagen.mp3 421.43 kB https://filesender.surf.nl/?vid=3b3d8cdf-2d23-8469-d2a9-000040ec5e12 03-07-2017